รู้อะไรไหม?

บางทีการที่เราทำเป็นลืม-ลืมหรือทำเป็นไม่สนใจในบางเรื่องบางสิ่ง
ทำเหมือนไม่มีสิ่งเน่าเหม็นใด-ใดอุบัติขึ้นมาในโลกใบนี้

เราถูกค้านไม่ให้พูดถึง

เราถูกกีดกันห้ามชำเลืองแล

ทำได้แค่เพียงซุบซิบ นินทา อยู่ตามรั้วตามหลืบหรือในที่ลับหูลับตาคน
แต่เมื่ออยู่ในที่โล่งแจ้งเรากลับต้องซ่อนสั น ด า น ที่ตั้งในกมล
ซ่อนความเป็นตัวตน...ทั้งที่แท้จริงแล้วมันกลับพลุ่งพล่านอยู่ข้างใน
พร้อมอยู่ทุกวินาทีที่จะปะทุความเน่าเฟาะจากปัจเจก-ในแต่ละบุคคล

เราต้องยิ้ม

เราต้องยิ้มแสร้งทำเหมือนว่าโลกใบนี้สดใสและน่าอยู่เสมอ

เรายิ้มและกล่าวชมความสวยงามตามจินตนาการ - - - ราวกับมันมีอยู่จริง

เราหลับตาและยิ้มให้กับภาพความฝัน

ไม่รับ ไม่รู้ ไม่เห็น ไม่อนาทรร้อนใจกับสิ่งใดที่รายล้อมอยู่รอบตัว

ทำเป็นลืม-ลืมหรือทำเป็นไม่สนใจในบางเรื่องบางสิ่ง
ทำเหมือนไม่มีสิ่งเน่าเหม็นใด-ใดอุบัติขึ้นมาในโลกใบนี้

....

.............

แต่ถามสักคำเถิดว่า.....สิ่งนั้นมันเกิดขึ้นและเป็นอยู่จริงแท้หรือไม่

...

..

ฉันแสยะยิ้มและกล่าว......ขอให้โลกใบนี้สงบสุข

หึ หึ